الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

627

ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )

1881 - ابزار 1882 - منظور باز كردن پلكهاى چشم است 1883 - جدا 1884 - كسى كه او را بصفات ممكنات توصيف كند 1885 - آشكار شد 1886 - دگرگونيى 1887 - مركز اجتماع 1888 - جمع مرباع جائى كه در آغاز بهار گياهانش مىرويد 1889 - آن را از گزند دشمنان بر كنار داشت 1890 - شبهاتى كه انسان را به غير حق مىكشاند 1891 - بگستر - آماده ساز 1892 - عيب مىگيرد 1893 - مىخواهد به خواسته‌اش برسد 1894 - خاضع هستند 1895 - بينائى قلب 1896 - گودى آن 1897 - بلنديش 1898 - خويش را جمع كرد - كنار كشيد 1899 - لباس زيرين - صاحبان اسرار پيامبر 1900 - جمع كريمه آيات كريمهء قرآن 1901 - وا مانده 1902 - كم سو شده 1903 - درجات و اشكال 1904 - و لمعانش درخشش 1905 - تاريكى 1906 - شدت تاريكى آن 1907 - جمع وضح سپيده دم 1908 - جمع ضب سوسمار 1909 - جمع مأق گوشه چشم 1910 - قناعت مىكند 1911 - لاله‌هاى گوش 1912 - نى پر 1913 - علامتهاى آشكار 1914 - نمونهء آفرينش پيش از او وجود نداشته 1915 - ديگ 1916 - آهنگر 1917 - مجلس 1918 - به سرعت در حركتند 1919 - رفتند